„Babcia od bajek, Dziadek od zagadek”- celebrujemy Święto Babci i Dziadka.

Bycie Babcią, czy Dziadkiem to pozycja społeczna, jaką zajmuje człowiek w określonym momencie swojego życia. Niezależnie od tego jaki styl „babciowania” i „dziadkowania”przyjmą, mają ogromny wpływ na życie swoich wnucząt. Rola Babci i Dziadka w rodzinie jest niezmiernie ważna. To Oni w znacznym stopniu przyczyniają się do kształtowania tożsamości rodzinnej, do podtrzymywania pewnych zwyczajów w rodzinie, są ogromnym wsparciem w wychowywaniu wnucząt. Aktywność Babci i Dziadka w życiu wnucząt jest ogromna, wszystko zależy od chęci, kondycji zdrowotnej i potrzeb rodziny. Babcia i Dziadek  potrafią być wspaniałymi towarzyszami zabaw, spacerów,ciekawych opowieści, gry w piłkę, wypadów za miasto. W tym kontekście bardzo wymowne są słowa jednej z  dziecięcych piosenek – „Bo na świecie nie znajdziecie takich bajek i zagadek, jakie wnukom opowiada Babcia i Dziadek”. To Oni przytulają i wybaczają. Święto Babci i Dziadka w przedszkolu to jeden z najmilszych dni. Wnuczęta bardzo to przeżywają i zawsze dokładają starań, aby Babcia i Dziadek poczuli, że jest to wyjątkowy dzień. Jasełka, wiersze, piosenki, upominki, poczęstunek  były pieczołowicie przygotowywanym prezentem. Było dużo emocji, radości, wzruszenia. Niech na zawsze pozostanie w pamięci wszystkich ten szczególny dzień, wypełniony pięknymi przeżyciami.

„Czytam i wiem”- wycieczka do biblioteki.

Uroczyste otwarcie nowo wyremontowanej biblioteki w pobliżu przedszkola było dla nas bodźcem do zorganizowania wyjścia do tej właśnie biblioteki. W przedszkolu na co dzień dzieci mają  kontakt z książką. W sali przedszkolnej znajduje się wydzielony stały kącik książki, w którym to znajdują się ciekawe pozycje literatury dziecięcej, dostosowane do dzieci z każdej grupy wiekowej. Młodsze dzieci potrzebują bowiem książki, w których dominują obrazki, starsze natomiast wykazują już zainteresowanie tekstem. Ciągły kontakt z książką jest okazją do uczenia się poszanowania jej i wyrabiania przekonania, że książka jest źródłem ciekawej wiedzy i przeżyć. Wizyta w bibliotece wzbudziła ogromne zainteresowanie. Dzieci z przyjemnością zwiedziły pomieszczenia biblioteczne wraz z czytelnią. W trakcie pogadanki z panią bibliotekarką dowiedziały się jakie są etapy wypożyczania książek, a także poznały zasady związane z dbałością o każdy egzemplarz. Pani bibliotekarka pokazała dzieciom różne pozycje literatury dziecięcej, zachęcając tym samym do częstych wizyt w bibliotece. Jest to bardzo ważne, bowiem książka aktywizuje procesy mowy i myślenia. Kontakt z ilustracją wywołuje przeżycia emocjonalne, pobudza wyobraźnię i ciekawość. Codzienne czytanie dzieciom zaspokaja niemalże wszystkie potrzeby emocjonalne  dzieci, wspiera rozwój psychiczny i intelektualny, zachęcamy więc do codziennego czytania dzieciom.    

Bezpieczne ferie – wizyta Taty policjanta.

Zbliżają się ferie zimowe- czas wypoczynku, wyjazdów, zabaw na świeżym powietrzu, na śniegu, jest to również okazja do uprawiania sportów zimowych. W trosce o bezpieczeństwo dzieci do naszej grupy zaproszony został Tatuś Oksany, który jest policjantem i którego zadaniem było pomóc dzieciom utrwalić i zrozumieć zasady  warunkujące bezpieczeństwo dzieci  w różnych okolicznościach dnia codziennego, a szczególnie podczas zbliżających się ferii zimowych. Rozumienie konieczności przestrzegania przepisów ruchu drogowego nie tylko przez kierujących, ale także przez pieszych oraz poznanie wybranych możliwości radzenia sobie w sytuacjach zagrażających bezpieczeństwu  było istotnym elementem pogadanki. Dzieci utrwaliły sobie telefony alarmowe oraz  zasady przechodzenia przez jezdnię, rozwiązywały sytuacje problemowe przedstawione na obrazkach dotyczące niewłaściwego zachowania się w ruchu drogowym. Wspólnie z Panem policjantem poznały i przeanalizowały 8 zasad bezpiecznej zabawy na śniegu popartych serią kolorowych obrazków. Na zakończenie zajęcia dzieci otrzymały gadżety odblaskowe.

Muzykowanie z Tatą- instrumenty z różnych stron świata.

Pan Wojciech- bardzo energiczny i pomysłowy Tatuś Michałka, który dał się zapamiętać dzieciom jako Skrzat w przedstawieniu mikołajkowym w wykonaniu rodziców i jako konstruktor latawców, już po raz kolejny zagościł w naszej grupie. Inspiracją do tego spotkania były instrumenty muzyczne, z którymi dzieci nie miały jeszcze do czynienia. Dzieci bardzo lubią wspólne muzykowanie. Wyzwala to mnóstwo radości, jest to dobra zabawa, a przy okazji rozwija się koncentracja uwagi, pamięć muzyczna,poczucie rytmu, a przeżycia związane z odbiorem muzyki mają duży wpływ na rozwój estetyczny i emocjonalny. Dzieci są wrażliwymi odbiorcami muzyki. Pan Wojciech zaprezentował dzieciom różne instrumenty, ich pochodzenie,  budową oraz  technikę grania. Były to instrumenty pochodzące z różnych stron świata. Ogromne zainteresowanie wzbudził djembe- instrument pochodzący z Afryki, bębenek baskijski wywodzący się z Azji oraz bębenek chiński,  a ponadto znane dzieciom marakasy, trójkąty, tamburyna, janczary i dzwonki. Zabawy muzyczne z wykorzystaniem tych instrumentów wywołały mnóstwo radości, każdy chciał zagrać zwłaszcza na afrykańskim bębnie- djembe. Dzieci wydobywały z instrumentów różne rytmy,  tworzyły własne improwizacje, świetnie się bawiły. Na zakończenie spotkania odbył się wspólny koncert- dzieci tworzyły akompaniament do jednego ze znanych nagrań dziecięcego zespołu  „Arka Noego”. Panu Wojciechowi bardzo dziękujemy za bardzo  ciekawe spotkanie z muzyką.

Kolędy grane na harmonijce ustnej- spotkanie z Dziadkiem.

Od wieczoru wigilijnego do uroczystości Trzech Króli przeżywamy okres wspólnego kolędowania. Jest to także czas przyjacielskich spotkań, które są wypełnione ciepłem, radością i tajemnicą płynącą z Betlejem.Jest to okres dwunastu dni, a każdy dzień odpowiada poszczególnym miesiącom roku. W  związku z tym okresem do naszej grupy zaproszony został Pan Roman, dziadziuś Michałka, który pięknie gra na harmonijce ustnej. Pan Roman pięknie opowiedział dzieciom, o tym jak nauczył się grać na tym instrumencie, kiedy jeszcze był dzieckiem. Zaprezentował w jaki sposób gra się na tym instrumencie. Wytłumaczył,że dźwięki wydobywa się podczas ruchu powietrza w szczelinach, przy których znajdują się metalowe blaszki zwane stroikami. Przy okazji opowiedział nam również o tradycji bożonarodzeniowej w czasach jego młodości. Pokazał również przyniesione ze sobą bardzo stare kantyczki, czyli zbiór kolęd i pastorałek pochodzących z XIX   wieku. A potem słuchaliśmy przepięknych dźwięków harmonijki ustnej, co zachęciło dzieci do wspólnego kolędowania. Było to wyjątkowe spotkanie z Dziadkiem i mile spędzony z Nim czas. Serdecznie dziękujemy.

Śpiewamy kolędy i pastorałki.

Śpiewanie kolęd i pastorałek to jedna z najmilszych świątecznych tradycji.Wtedy w gronie rodziny odczuwana jest wyjątkowa, magiczna atmosfera. Najstarsze kolędy powstały w połowie XV wieku.  Do śpiewania kolęd zainspirowała nas  Pani Sylwia – studentka pedagogiki i praktykantka w naszej grupie. Okazało się bowiem, że potrafi grać na pianinie, więc zaprosiła nas do wspólnego kolędowania przy akompaniamencie pianina. Najpierw opowiedziała nam o pochodzeniu kolęd i o zwyczaju kolędowania. A potem wszyscy razem śpiewaliśmy ulubione kolędy  „Przybieżeli do Betlejem”, „Lulajże Jezuniu”, „Do szopy hej pasterze”, „W żłobie leży”. Już wtedy poczuliśmy atmosferę świąt.