Autor: Anna Wiśniowska

Okres przedszkolny jest dla dziecka znakomitym czasem na doskonalenie mowy i kształtowanie sprawności językowych, gdyż rozwój mowy u dzieci nie przebiega jednakowo – jest to proces indywidualny i zróżnicowany, zależny od wielu czynników. Do jednego z nich z pewnością należy sprawny aparat mowy oraz prawidłowe posługiwanie się oddechem, stąd też w pracy z dziećmi bardzo często wykorzystywane są zabawy i ćwiczenia oddechowe oraz ćwiczenia usprawniające narządy mowy, podczas których wykorzystujemy bajki logopedyczne czy ćwiczenia motoryki narządów artykulacyjnych. Zajęcia tego typu są lubiane i chętnie wykonywane przez dzieci, dlatego też często w taki właśnie sposób ćwiczymy  – bawiąc się usprawniamy i przygotowujemy nasze buźki do pięknej, wyrazistej mowy.

Pierwsze miesiące nowego roku to niewątpliwie czas wielu zabaw i imprez karnawałowych. Tak też było i w naszym przedszkolu, gdzie w poniedziałek wszystkie grupy przedszkolne organizowały swój bal karnawałowy. W naszej grupie już od rana panował radosny nastrój. Dzieci nie mogły się doczekać rozpoczęcia zabawy, ale zanim to nastąpiło wszyscy zabraliśmy się za dekorowanie naszej sali. Dzieci z ochotą dmuchały balony, rozwieszały serpentyny, robiły samodzielne dekoracje z bibuły. Wreszcie nastał czas, kiedy wszyscy mogli przebrać się w swoje barwne stroje. Stało się to w mgnieniu oka i nagle nasza sala przedszkolna zamieniła się w iście bajkowe miejsce, gdzie można było spotkać wróżki, księżniczki, policjantów, Spider – Mana, Iron – Mana, smoka, rycerza, syrenki a nawet kucharza. Sala mieniła się wielobarwnymi kolorami. Po zaprezentowaniu przez dzieci strojów karnawałowych rozpoczęły się tańce przy rytmach wesołej muzyki. Tego dnia nie mogło zabraknąć zabaw z chustą animacyjną, tańców z balonami i wielowagonowego pociągu, który mknął co sił. Po tak energetycznej zabawie przyszedł czas na odpoczynek, który u nas stał się wyborną ucztą. Pani Małgosia, mamusia Milenki i Elizy, przyniosła dla nas przepyszny chrust oraz karnawałowe róże, które przygotowywała z dziewczynkami. Smakołyki i owoce przyniosła także Pani Basia, mamusia Blanki, a Blanka, zostając pomocnikiem kucharza, z dumą rozdawała na talerzyki przyniesione do grupy pyszności. Wspólna zabawa przyniosła dzieciom wiele radości –  zatem główny cel naszego balu został osiągnięty 🙂 

Serdecznie DZIĘKUJEMY naszym mamusiom za wszystkie pyszności, którymi raczyliśmy nasze brzuszki.

W związku z załamaniem pogody, śnieżycami i zasypanymi drogami miniony tydzień był dla nas wszystkich dosyć trudny. Nie każdy w poniedziałek i wtorek dotarł do przedszkola, bo zima pokazała swoje prawdziwe oblicze i trudno było dojechać gdziekolwiek.  Kolejne dni były już coraz lepsze i powoli wszystko zaczynało się normować. Stare, mądre porzekadło mówi: „Nieważne jak się zaczyna, ważne jak się kończy” i to sprawdziło się w naszej grupie, gdyż tydzień zaczął się dosyć ciężko, ale jego zakończenie było bardzo miłe i radosne, a stało się tak za sprawą naszej Igusi, Marysi i Antosia, którzy nie tak dawno wzięli udział w przeglądzie wokalnym pt. „Moja Babcia i mój Dziadzio” organizowanym przez Miejskie Przedszkole nr 9 w Jarosławiu, gdzie zaprezentowali utwór „Babcia od bajek, Dziadek od zagadek”. Za swój piękny występ i tak dostojne reprezentowanie grupy Zielonej otrzymali fantastyczne dyplomy i książeczki. Była to dla nich bardzo miła niespodzianka, która sprawiła dzieciom ogromną przyjemność. Serdecznie GRATULUJEMY, bo mimo, iż nagrywaliśmy piosenkę w grupie, to trema i stres były tak samo duży jak na występach przy szerokiej publiczności.

Kochani, jeszcze GRATULUJEMY i życzymy Wam dalszych sukcesów.

Bajka towarzyszyła człowiekowi od zarania dziejów. Wiązała się z wierzeniami i obrzędami  ludzi pierwotnych. Od zawsze miała właściwości terapeutyczne, nawet jeśli nie zdawano sobie z tego sprawy. Terapeutyczne walory bajki jako pierwszy opisał Bruno Bettelheim w podręczniku „Cudowne i pożyteczne”. Od tamtej pory, grono badaczy tego tematu poszerzało się w zaskakującym tempie i dziś już nikt nie ma wątpliwości, że bajki potrafią leczyć a my, nauczyciele, mając tego świadomość bardzo często wykorzystujemy w swojej pracy narzędzia, którym są bajki terapeutyczne, gdyż to właśnie one są doskonałym sposobem na niwelowanie i zmniejszanie lęków, radzenie sobie z trudnymi sytuacjami czy emocjami.

W taki sposób odbywało się to w tym tygodniu w naszej grupie. W ramach realizowanego projektu, na podstawie bajki terapeutycznej „Dwa ołówki”, skupiliśmy się na temacie przyjaźni i odrzucenia – dwóch niebywale ważnych i znaczących aspektach w życiu dziecka. Historia dwóch ołówków – przyjaciół – pozwoliła nam przybliżyć sobie obraz prawdziwego, oddanego przyjaciela, który mimo drwin i kpin pozostał wierny. Po rozmowach, wymianie zdań i przemyśleń, po niebywałej „burzy mózgów” i  tłumaczeniu sobie wzajemnie co to znaczy być szczerym, dobrym, pomocnym, umiejącym dotrzymywać tajemnicy, dzielącym się klockami i nie wystawiającym języka 🙂 zaczęliśmy tworzyć wizerunek prawdziwego przyjaciela – dzieci wybierały poszczególne hasła, odczytywały i zastanawiały się, czy to jest cecha prawdziwego przyjaciela czy też nie. W taki sposób stworzyliśmy duży plakat odzwierciedlający osobę, która mogłaby zostać przyjacielem. W naszym poszukiwaniu skupiliśmy się także na emocjach, które towarzyszą nam każdego dnia. Zastanawialiśmy się nad tym jak się czujemy, kiedy ktoś nam zrobi przykrość, nie dotrzyma tajemnicy lub odwrotnie – kiedy spędza z nami czas i jest miły, dobry, koleżeński. Bawiliśmy się z lusterkiem – nazywając i pokazując każdą emocję – od radości, szczęścia, zadowolenia po smutek, złość, żal i strach. Podczas zabawy „Zaufaj mi”, prowadząc po torze przeszkód kolegę/koleżankę z zasłoniętymi oczami, pracowaliśmy nad wzmacnianiem wzajemnego zaufania. Na sam koniec, podczas rozmowy połączonej z działaniem, nauczyliśmy się również, co to znaczy nie osądzać kogoś po wyglądzie. Za pomocą dwóch pudełek – jednego bardzo błyszczącego, świecącego i przykuwającego uwagę wszystkich i drugiego starego, porysowanego, szarego dzieci przekonały się, że czasem pozory mylą i ten kto na pozór jest ładniejszy, elegantszy czy bardziej wyróżniający się nie zawsze może taki okazać się wewnątrz, natomiast ten skromny, zwykły, szary człowiek może mieć bardzo bogate wnętrze i najlepsze, najbardziej oddane i kochające serce. Tak samo było z naszymi pudełkami, gdzie w tym pięknym i błyszczącym znajdowały się same śmieci, a w tym szarym, zwykłym były pyszne słodycze i ciekawe drobiazgi. Tak zobrazowany zwrot stał się dla dzieci bardziej czytelny i jasny. Dzięki temu ćwiczeniu dzieci lepiej zrozumiały sens i naukę z niego płynącą.

Podsumowaniem naszej aktywności było tworzenie portretów swoich przyjaciół, bo jak stwierdziły dzieci, przyjaciele są nam bardzo potrzebni. 

„Pędzą wnuki ulicami
z ogromnymi laurkami.
Te laurki pełne kwiatków
są dla wszystkich Babć i Dziadków”

Dzień Babci i Dziadka to jedna z najbardziej wyczekiwanych i wzruszających uroczystości odbywających się w przedszkolu. W tym roku przybrała ona nieco inny charakter niż zwykle. Ze względu na reżim sanitarny związany z pandemią nie mieliśmy możliwości zaprosić ukochanych Dziadków i Babć na uroczystość z okazji ich święta, ale już od dawna przygotowywaliśmy się do obchodów tego jakże ważnego dla wszystkich święta – uczyliśmy się wierszy i piosenek, robiliśmy prezenty, aby chociaż w taki sposób podziękować ukochanym Dziadkom za ich serce, mądrość i czas, który zawsze mają dla swoich wnucząt.

Święto Babci i Dziadka stało się też dla nas okazją do poszerzenia wiedzy na ten temat, do zapoznania się z genezą i najistotniejszymi faktami dotyczącymi tego właśnie święta. Dzięki materiałom z prezentacji multimedialnej dowiedzieliśmy się skąd ono pochodzi, jak obchodzone jest w innych częściach świata, poznaliśmy babcie i dziadków jako bohaterów bajek i opisywaliśmy cechy szczególne zarówno charakteru jak i wyglądu babć i dziadków.

Kochani Dziadkowie, mamy nadzieję, że wierszyki, piosenki i zrobione przez dzieci laurki z życzeniami sprawiły Wam radość i wywołały wzruszenie. Przyłączając się do tych wszystkich ciepłych słów wypowiedzianych przez dzieci,  pragnę złożyć najcieplejsze i najserdeczniejsze życzenia. Mnóstwa zdrowia, bo to najważniejsze, pogody ducha i radości ze swoich wnucząt, samych dobrych i słonecznych dni oraz spełniania marzeń.