Autor: Janina Szajny

Bezpieczne wakacje – rady dla dzieci i Rodziców.

Uczenie dzieci zachowania bezpieczeństwa w różnych okolicznościach jest niezmiernie ważne. A podczas wakacji, kiedy mają miejsce beztroskie zabawy dzieci w różnych miejscach wypoczynkowych musimy zwracać na to szczególną uwagę.  W przedszkolu treści dotyczące zasad bezpieczeństwa  mają kluczowa rolę. Uczy się tego dzieci  przez cały rok i nieustannie utrwala. A oto kilka niezbędnych rad dla Rodziców.

 Rozważnie korzystajcie ze wszystkich przyjemności, jakich dostarczają wakacje. Na zabawy wybierajcie jedynie bezpieczne miejsca – z dala od jezdni, torów kolejowych, wykopów. Dzieciom należy zapewnić maksimum opieki i zainteresowania, a także jak najczęściej samemu uczestniczyć w pozytywnym wypełnieniu ich czasu wolnego.

Należy ustalać i sprawdzać miejsca ich zabawy czy wypoczynku (przede wszystkim czy są bezpieczne), a także uczyć dzieci ostrożności przy zabawie w pobliżu wody, placu budowy, ruchliwych ulic, lasu, itp. niebezpiecznych miejsc.

Każde dziecko powinno znać zasady poruszania się po drodze, pieszo, czy rowerem, pomimo że robić to powinno tylko i wyłącznie pod okiem osoby dorosłej.

Każde dziecko powinno też znać ogólne zasady bezpieczeństwa dotyczące samodzielnego pobytu w domu i jego otoczeniu, a także w kontakcie z obcym psem –  Bądźcie ostrożni wobec zwierząt – nawet najbardziej łagodne psy bywają niebezpieczne!

Zawsze dbajcie o środowisko naturalne – nie niszczcie i nie zaśmiecajcie otoczenia, w którym przebywacie.

 Kiedy poczujemy się zagrożeni, nie wahajmy się zwrócić o pomoc -997 lub 112.

Jak minął nam rok szkolny – nasze osiągnięcia.

Koniec roku szkolnego to również czas posumowań. A jest co – bo przez cały rok szkolny było bardzo pracowicie, dzieci realizowały różne przedsięwzięcia, zadania, przygotowywały się do obchodów różnych świąt, uroczystości , a także intensywnie realizowały zadania  związane z rozwijaniem  kompetencji kluczowych. Cały rok szkolny wypełniony był interesującymi wyzwaniami na miarę przedszkolaka. Starałyśmy się, aby każdy dzień zachęcał dzieci do podejmowania różnych form aktywności. Codzienne dzieci podejmowały różne  wyzwania, bogaciły swoje doświadczenia w różnych obszarach rozwojowych, rozwijały i doskonaliły kluczowe kompetencję (czytanie, pisanie, liczenie), rozwijały zainteresowania. Rozwijały także umiejętności społeczne, pełniły określone funkcje, przygotowywały się do udziału w różnych akcjach, występach okolicznościowych, realizowały akcje charytatywne.  Znajdowaliśmy również  czas, aby przygotować najpiękniejsze prace na konkursy plastyczne.  Wiele czasu poświęcaliśmy na  usamodzielnianie dzieci. Dzieci uczyły się czynności samoobsługowych, czynności gospodarczo – porządkowych oraz pracy na rzecz innych. Doświadczały  samodzielności  organizacyjnej – zgodnie z zasadami pracy montessoriańskiej uczyły  się samodzielnie organizować sobie czas pracy, miejsce pracy realizacji zadania oraz przyjmowania różnych ról społecznych. Gdy tylko sprzyjały warunki atmosferyczne spacerowaliśmy, obserwowaliśmy  otoczenie przyrodnicze, bawiliśmy się na świeżym powietrzu. Często  też bogaciliśmy doświadczenia zmysłowe dzieci w  Sali Doświadczania Świata.  Rozwijaliśmy wrażliwość przedszkolaka, ucząc szacunku, tolerancji, uczynności  -realizując projekt edukacyjno -wychowawczy „Wychowanie do wartości”, rozwijaliśmy kompetencje cyfrowe  i umiejętność bezpiecznego korzystania z komputera , a także programowania realizując projekt „Rozwijanie kompetencji cyfrowych przedszkolaka” oraz program „Uczymy dzieci programować” Dzieciom, które potrzebowały dodatkowego wsparcia rozwoju organizowano sytuacje edukacyjne wynikające z „Programu terapeutycznego rozwijającego funkcje poznawcze”. We współpracy z rodzicami realizowano  m.in. ogólnopolską akcję „Dzieci uczą rodziców”, a także  „Cała Polska czyta dzieciom”. Świat przyrody – jego  rozwój, piękno,  bioróżnorodność pokazywano dzieciom podczas zajęć na terenie przyrodniczej ścieżki edukacyjnej. Ciekawe było życie przedszkolaka.

Gotowość szkolna przedszkolaka.

Podstawa wychowania przedszkolnego wyznacza nauczycielom  takie cele pracy dydaktyczno-wychowawczej, dzięki którym dzieci mają zdobyć kompetencje i umiejętności niezbędne do podjęcia edukacji szkolnej. Gotowość (dojrzałość) szkolna oznacza osiągnięcie przez dziecko takiego poziomu rozwoju intelektualnego, społeczno-emocjonalnego i fizycznego, który pozwala mu sprostać wymaganiom stawianym przez szkołę. 

Dojrzałość fizyczna

Skoordynowana praca ciała potrzebna jest nie tylko na zajęciach wychowania fizycznego. Dziecko podczas lekcji wykleja, wycina, nawleka koraliki, rysuje i pisze. To wymaga precyzyjnych ruchów ręki, dokładnej pracy paluszków. Sprawność fizyczna przejawia się też w samodzielności – dziecko samo się ubiera i rozbiera (zapina guziki), zmienia buty (wiąże sznurowadła), pakuje plecak. Poza tym dziecko musi fizycznie znieść siedzenie w ławce, a także noszenie tornistra.

Dojrzałość umysłowa

Ta przejawia się w takich aspektach jak zainteresowanie czytaniem, pisaniem, liczeniem, a także tym, że dziecko jest w stanie skupić się na tej samej czynności. Jest ciekawe, pyta o przyczyny obserwowanych zjawisk. Jego mowa jest poprawna, nie pojawiają się problemy ze zrozumieniem przekazywanych poleceń. Dziecko powinno mieć także odpowiednio rozwiniętą pamięć oraz percepcję wzrokową (wyszukiwanie szczegółów na obrazku) i słuchową (np. rozpoznaje dźwięki, wyodrębnia głoski). Dziecko powinno także doprowadzać rozpoczętą pracę do końca i wykazywać zainteresowanie rezultatami własnych działań. Oprócz tego powinno się wykazywać bogatym słownictwem, aby mieć możliwość  wyrażenia prostych treści, opisywać obrazki zdaniami nie robiąc błędów gramatycznych, z własnej inicjatywy zadawać pytania i odpowiadać na nie posiadać wiadomości na temat siebie i swojej najbliższej rodziny, znać nazwy zawodu wykonywanego przez rodziców i umieć wyjaśnić na czym on polega, wiedzieć ile ma lat, gdzie mieszka, jak się nazywa .

 Dojrzałość emocjonalno-społeczna

W tym obszarze rozwojowym dziecko powinno prawidłowo reagować na niepowodzenia, uwagi nauczyciela i innych osób dotyczące niewłaściwego zachowania, reagować prawidłowo na pozytywne uwagi dotyczące zachowania i postępów w nauce, kontrolować swoje emocje (lęk, złość), nie uzewnętrzniać ich w sposób gwałtowny, wierzyć w swoje umiejętności. Ponadto  powinno być pewne siebie ,adekwatnie do sytuacji  okazywać uczucia ,cierpliwie czekać na swoją kolej, prawidłowo nawiązywać kontakty z rówieśnikami i dorosłymi. Powinno umieć współpracować w zespole pod nadzorem osoby dorosłej, przestrzegać reguł życia w zbiorowości oraz zawartych umów.

Kiedy dziecko  nie jest gotowe do rozpoczęcia nauki w szkole?

Kiedy jest lękliwe i bardzo boi się nowych sytuacji, nie potrafi się rozstać z mamą czy tatą w przedszkolu, nie potrafi kontrolować swoich emocji – często wpada w panikę, ma niekontrolowane wybuchy złości lub płaczu, jest niesamodzielne przy wykonywaniu codziennych czynności.

Zabawy matematyczne dla najmłodszych na Dzień Mamy i Taty.

”Kolorowe serduszka”- przygotujcie do zabawy po 4 serduszka w różnych kolorach dla każdego uczestnika zabawy. Włączcie wesołą muzyczkę lub zagrajcie na instrumencie. Na przerwę w muzyce mama/ tata wypowiada hasło: ”Kolor do koloru”. Wtedy domownicy, którzy trzymają w ręku te same kolory serc tworzą kółka. Postarajcie się samodzielnie wymyślić hasło. 

 ”Serduszkowe szlaczki”- wykorzystajcie serduszka z poprzedniego zadania do ułożenia rytmu np. czerwone, różowe, czerwone, różowe itd. Wymyślcie także swój  autorski rytm.  Ułożone przez was rytmy naklejcie na pasek brystolu. Potem podsumujcie, ile serduszek jest z każdego koloru, może uda się to zapisać dziecku, napisz najpierw na kartce, a dziecko niech napisze po śladzie.

 „Rysowanie  kwiatów dla mamy i taty”  -nauka  i utrwalenie pojęć i cech wielkościowych przedmiotów – zachęćcie dziecko do narysowania np. trzech kwiatów różnej wysokości, wskażcie ,który jest najniższy, który wyższy, a który najwyższy, następnie zachęćcie dziecko do ułożenia kwiatów dla mamy od najniższego do najwyższego, a potem odwrotnie. Teraz niech dziecko wskaże, który kwiat jest najniższy, który najwyższy, który wyższy od …, który niższy  od…

Wychwytywanie powtarzających się układów rytmicznych i kontynuowanie rytmów w sytuacjach zadaniowych. Mama lub tata razem z dzieckiem wycinają kwiaty i serduszka w różnych kolorach. Rodzic układa przed dzieckiem wzór  np.: kwiatek  -kwiatek -serce lub kwiatek , serce, kwiatek- serce , następnie dziecko układa w takiej samej kolejności, czyli kontynuuje rytm głośno określając kolor lub kształt np. czerwone serce , zielone serce, żółty kwiat itp

Zrozumienie, że  po przestawieniu liczmanów nie zmienia się ich liczba.Dziecko układa w rzędzie (lub szeregu) np. klocki, liczy je głośno i mówi, ile ich  jest. Dorosły przekłada kilka i pyta: Czy teraz jest tyle samo klocków? Dziecko ponownie przelicza. W następnym ćwiczeniu to dorosły układa klocki, liczy je i oświadcza, ile ich jest. Dziecko przekłada liczmany i pyta –  Czy teraz jest tyle samo klocków? Dorosły stwierdza: Tak nadal jest …….klocków. Jeśli chcesz możesz sprawdzić.

Domowe zabawy matematyczne dla dzieci młodszych.

Oto propozycje kilku prostych zabaw matematycznych  dla młodszych dzieci.

 Matematyczna błyskotliwa wrona.

Na środku leży pudełko z kilkoma przedmiotami. Następnie ustalamy że np. mama będzie wroną. Wrona chodzi wokół dziecka, mówiąc wierszyk: „Chodzi sobie wrona, wrona bez ogona, bystrym okiem zerka, co zabrać z pudełka”. Dziecko zasłania oczy, wrona zabiera przedmiot lub kilka przedmiotów z pudełka i  mówi zdanie: „Powiedz, np. Kasiu, powiedz mi, ile rzeczy zabrała wrona Ci?”. Dziecko, odpowiada, czego brakuje w pudełku.

Matematyczne wyliczanki

Jabłko, gruszka i daktyle – klaśnij w ręce razy tyle (3 razy)

Kapusta i ogórek – tyle razy podskocz w górę (2 razy)

 Marchewka, pietruszka, bób – tyle razy przysiad zrób (3)

 Kalarepka i mak – za uszy 2 razy się złap.

 Odliczanie 1-2-3

 Dobieramy się w pary. Liczymy do 3 naprzemiennie, raz rodzic, raz dziecko. Następnie zamiast wypowiadania liczb, wprowadzamy gesty i kolejno je wykonujemy:

 1 – klaśnięcie

 2 – podskok

 3 – skłon. Na końcu liczymy „gestami” bez używania słów.

 Wyliczanka „Palce”

Jeden palec, drugi, trzeci, tak umieją liczyć dzieci, czwarty, piąty palec mam. Widzisz? Umiem liczyć sam.

Zabawa paluszkowa przy wierszu „Dziesięć palców mam”

Dziesięć palców mam każdy stoi sam. Czasem sobie porachuję, czy któregoś nie brakuje, czy je wszystkie mam. Pierwszy palec wielki – wskazujący na figielki, trzeci palec to największy, a ten czwarty trochę mniejszy, piąty to paluszek mały oto szereg cały!!!

W świecie kolorów -propozycje zabaw wyrabiających znajomość nazw i rozróżniania podstawowych kolorów oraz umiejętność tworzenia rytmów.

Proszę o przygotowanie klocków w czterech podstawowych kolorach lub wycięcie karteczek (można wykorzystać gotowe karteczki )

  1. Inscenizacja zabawy na podstawie wiersza „Kolory” – wskazywanie dowolnego klocka z odpowiednim kolorem usłyszanym podczas czytania wiersza.

Mam czerwoną piłkę, a czerwone kalosze

I czerwoną sukienkę do przedszkola noszę.

Żółte słońce świeci nad żółciutkim piaskiem,

Cytryny są żółte i okropnie kwaśne.

Jem czerwone poziomki, gdy jestem na łące,

I przyglądam się małej czerwonej biedronce.

Pod zielonym liściem siedzi sobie żaba.

Jest cała zielona, zupełnie jak trawa.

Niebieski balonik na niebieskim niebie

Jak niebieska chmurka płynie wprost do ciebie.

Zamiast kwaśnych cytryn jem żółte banany,

A żółty słonecznik dostałam od mamy.

Rozmowa na temat treści wiersza :

Czy pamiętasz :

co było w kolorze czerwonym?

co było w kolorze żółtym?

co było w kolorze zielonym ?

co było w kolorze niebieskim?

lub :

jakiego koloru była piłka, sukienka, biedronka itd ?

jakiego koloru był słonecznik, słońce itd.?

jakiego koloru była żaba, liść itd.?

jakiego kolory była chmurka, niebo, balonik?

2.Zabawy z kolorowymi klockami – zachęcanie do segregowania klocków wg kolorów  i układanie dowolnych kompozycji przestrzennych lub płaskich z klocków w jednym kolorze(zamiast klocków mogą to być np. kartoniki lub kartki w czterech podstawowych kolorach: żółtym, zielonym, czerwonym i niebieskim)

3.Zabawa matematyczna „ Kolorowe rytmy”– zaproponujcie dzieciom układanie z klocków pociągu na początku z dwóch wagoników w kolorach (np. czerwony i niebieski) – to tzw. „rytmy” czyli powtarzające się ciągi. Zadanie dla dziecka polega na poprawnym układaniu schematu: czerwony- niebieski, czerwony- niebieski itd., potem można układać trzy, cztery kolory np. czerwony – niebieski-zielony czy np. zielony-czerwony-żółty-zielony ( lub w innej kolejności-ważne aby dziecko poprawnie odtwarzało kolejność występujących po sobie kolorów, można utworzyć dwa do czterech powtórzeń,  w zależności od poprawności wykonania zadania przez dziecko )

4.Zabawa „Jakiego koloru brakuje?”- przygotujcie kartoniki lub klocki w czterech podstawowych kolorach i rozłóżcie na dywanie przed dzieckiem. Poproście je żeby zamknęło na chwilę oczy i zabierzcie jeden klocek (kartonik) – zadaniem dziecka jest odgadnięcie jakiego koloru brakuje. Jeśli dziecko chętnie się bawi można zwiększyć poziom trudności i dołożyć większą ilość klocków ( kartoników), a może kolejny kolor? Zabawę powtarzamy kilka razy.

5.Wyszukiwanie różnorodnych zabawek i przedmiotów w domu w kolorze zaproponowanym przez dorosłego i gromadzenie w wyznaczonym miejscu np. na dywanie. Po zabawie dzieci odnoszą wszystko na swoje stałe miejsca. Można zaproponować dziecku, aby z zamkniętymi oczami wylosowało klocek, powiedziało jego nazwę i wymieniło nazwy przedmiotów, zwierząt roślin itp., w tym kolorze.

  1. Na koniec – propozycje zabaw z kolorami  w pochmurne dni, a teraz w szczególności na dobry nastrój  – oto link : http://maluchwdomu.pl/2018/09/kolorowe-wodne-warstwy-eksperyment.html
  2. Można także pobawić się w tworzenie nowych kolorów ( barwy pochodne ) z barw podstawowych – w tym celu przygotowujemy trzy szklane pojemniki z wodą, moczymy w każdym inny kolor bibuły ( czerwona, żółta, niebieska) gdy woda się zabarwi wyciągamy bibułę. Bawimy się z dzieckiem – pytamy jaką nazwę mają te kolory, dziecko wskazuje i nazywa kolor lub dorosły nazywa kolor, a dziecko wskazuje.

W osobnym pojemniku łączymy ze sobą dwa kolory – dziecko nazywa kolory  (można za pomocą łyżeczki lub jak jest w domu to najlepiej pipetką – uczymy dziecko jak pobrać do pipety płyn ), zapoznajemy z nazwą, jak dziecko wie to samo nazywa powstałe kolory – można eksperymentować z kolorami, zabawa ma być dla dziecka przyjemnością :

  • żółty i czerwony = pomarańczowy
  • czerwony i niebieski = fioletowy
  • niebieski i żółty = zielony

z kolei powstałe kolory można też połączyć i nazywać kolejne nowe kolory:

  • niebieski i pomarańczowy da nam kolor granatowy
  • z czerwonego i zielonego otrzymamy kolor brązowy
  • fioletowy i żółty to mix, z którego otrzymamy kolor

Życzę owocnej i miłej zabawy!