Autor: Anna Wiśniowska

„Choinko piękna jak las….choinko zostań wśród nas.”

Po dzisiejszym dniu już wszem i wobec możemy ogłosić, iż święta są tuż, tuż…a wszystko to za przyczyną jakże pięknej, pachnącej, zielonej pani zwanej choinką. To dzisiaj właśnie, za sprawą tatusia Milenki i Elizy mogliśmy spędzić miło czas ubierając nasze grupowe drzewko, które dostarczył do przedszkola Pan Józef. Zaraz po lekcji zabraliśmy się zdobienia naszej choinki. Wspólnie zawieszaliśmy bombki, gwiazdki, łańcuchy oraz inne, świąteczne ozdoby. Radość była bardzo, bardzo duża!

Jeszcze raz bardzo serdecznie DZIĘKUJEMY tatusiowi Milenki i Elizy za tak piękny prezent. Choinka wygląda prześlicznie. Dzięki niej w naszej sali od razu zrobiło się świątecznie i wyjątkowo.

Kolejny sukces w naszej grupie!

Znowu sukces! Kilka dni temu otrzymaliśmy kolejną, wspaniałą wiadomość. Nasz Filip, który niedawno wziął udział w konkursie recytatorskim organizowanym przez Szkołę Podstawową nr 6 im. Ks. Piotra Skargi w Jarosławiu został przez jury doceniony i zdobył zaszczytne II miejsce. Konkurs dedykowany był tematyce jesiennej, a wiersz, który zaprowadził naszego Filipka na podium nosił tytuł „Wietrzyk – Psotnik”. Bardzo, ale to bardzo ucieszyła nas ta wiadomość, gdyż konkurencja była duża. Ogromnie się cieszymy, że jury zauważyło pracę, zaangażowanie i ogromny ładunek emocjonalny, jaki Filip włożył w recytację wiersza.

Filipku jeszcze raz serdecznie GRATULUJEMY tak wspaniałego występu! Dziękujemy za tak fantastyczne reprezentowanie naszej grupy. Mamy nadzieję, że ten występ będzie początkiem Twojej aktorskiej drogi i jeszcze nie raz będziemy Cię podziwiać na scenie, bo fantastycznie się tam odnajdujesz!

Osobne podziękowania i słowa uznania kierujemy w stronę Pani Madzi – mamusi Filipka, która włożyła ogrom pracy, serca i zaangażowania w występ syna. Bardzo serdecznie DZIĘKUJEMY za pomoc i GRATULUJEMY osiągnięć, bo to tak naprawdę Wasz wspólny sukces!

Poznajemy Genibota.

W ostatnim czasie, zaplecze edukacyjne Grupy Zielonej zostało wzbogacone o nową, bardzo atrakcyjną pomoc dydaktyczną – interaktywnego robota edukacyjnego Genibota.

Genibot to niezwykle uniwersalny, wyposażony w wiele funkcji robot edukacyjny do nauki programowania. Otwiera dzieciom drzwi do świata nowoczesnych technologii i edukacji, zachęca do eksperymentowania i poszukiwania kreatywnych rozwiązań. Można go programować za pomocą kart, oraz gestów. Potrafi się przedstawić, pożegnać a nawet odtworzyć zaprogramowaną linię melodyczną. Można z nim pracować grupowo lub indywidualnie, wykorzystując matę do kodowania, stół czy podłogę – Genibot to bardzo uniwersalny twór.  

Podstawowy zestaw kart dołączonych do robota pozwala wprowadzić go w ruch, zaprogramować barwę diod, wydawanie dźwięków, poruszanie się po narysowanej linii a nawet przemieszczanie się na podstawie wykonanych działań matematycznych i poruszanie się po obwodach figur geometrycznych. Umieszczone na kartach piktogramy pozwalają na korzystanie z robota również dzieciom, które nie potrafią czytać.

Pierwsze spotkanie z Genibotem przebiegło nam na poznawaniu jego możliwości. Dzieci oglądały, włączały, eksperymentowały z wydawaniem poleceń i odczytywaniem kodów z kart. W przyszłości Genibot z pewnością posłuży nam jako pomoc w lekcjach matematyki, języka czy wszechświata utrwalając chociażby dni tygodnia czy miesięcy.

Genibot to kolejne narzędzie w rękach dzieci pomagające rozwijać różnorodne kompetencje, w tym także cyfrowe. Do tej pory, w przygodzie z kodowaniem, pomagały nam Ozoboty i mata do kodowania wraz z kolorowymi kubeczkami, które w umiejętny sposób przygotowywały dzieci do stawiania pierwszych kroków w programowaniu. Teraz, gdy dołączył do nas Genibot, nasz wachlarz możliwości z pewnością się powiększy i nie raz będziemy korzystać z możliwości naszego inteligentnego robota, gdyż oprócz świetnej zabawy, praca z tego typu urządzeniami bardzo dobrze wpływa na rozwój logicznego myślenia, wyobraźni czy zadaniowego podejścia do stawianych problemów. Ponadto kształtuje kreatywność i uczy analitycznego myślenia.

Sukces wokalny Zosi.

26 listopada, na stronie JOKiS, zostały ogłoszone oficjalne wyniki II edycji Festiwalu Piosenki Harcerskiej ,,Harcoteka” im. Czesławy ,,Baśki” Puzon, w której udział wzięła nasza Zosia. Z powodu sytuacji pandemicznej w kraju, konkurs odbył się w formie online. Zosia zaprezentowała w swoim repertuarze dwa utwory o tematyce harcerskiej i żołnierskiej, które zostały nagrane i wysłane pod wskazany adres mailowy. Po kilku dniach otrzymaliśmy informację zwrotną, iż nasza wspaniała wokalistka otrzymała wyróżnienie i nagrodę pieniężną ufundowaną przez organizatorów: Związek Harcerstwa Polskiego – Hufiec Jarosław i Jarosławski Ośrodek Kultury i Sztuki. Bardzo, ale to bardzo ucieszyła nas ta wiadomość, gdyż konkurencja była duża. Ogromnie się cieszymy, że jury zauważyło pracę, zaangażowanie i ogromny ładunek emocjonalny, jaki Zosia włożyła w wykonanie tych utworów.

Zosiu jeszcze raz serdecznie GRATULUJEMY tak wspaniałego występu! Dziękujemy za tak dostojne reprezentowanie naszego przedszkola i grupy. Mamy nadzieję, że ten występ będzie początkiem Twojej aktorsko – wokalnej drogi, bo na scenie odnajdujesz się fantastycznie i dzielnie radzisz sobie z tremą!

Osobne podziękowania i słowa uznania kierujemy w stronę Rodziców Zosi – Pani Krysi i Pana Grzegorza, którzy pomagali w przygotowaniu się Zosi do występu, zatroszczyli się o strój i pomagali w próbach i nagraniach. Bardzo serdecznie DZIĘKUJEMY za pomoc i GRATULUJEMY wyróżnienia córki.

Wizyta Świętego Mikołaja.

Ach cóż to był za koniec tygodnia…Od rana było czuć podniosły nastrój i dreszczyk emocji wynikający z oczekiwania. To właśnie w ostatnim dniu tygodnia miał nas odwiedzić wypatrywany od dawna przez wszystkich ukochany Święty – a skoro ukochany i wyczekiwany to przecież nikt inny, jak Święty Mikołaj. Zanim jednak przyszedł, dzieci wysłuchały opowieści o tradycji Mikołajek jak i o samym Mikołaju biskupie. Wspólnie stworzyliśmy portret Świętego opisując jego znaki szczególne, a później już tylko nasłuchiwaliśmy jego przyjścia. I wreszcie nastąpiła ta upragniona chwila, kiedy dzieci ujrzały za oknem najbardziej wyczekiwanego gościa roku. „Przybył, nie zapomniał o naszym przedszkolu – krzyczały dzieci!” Święty spacerował po przedszkolnym tarasie machając i pozdrawiając wszystkich. Na koniec zostawił ogromny worek z prezentami i obietnicą, że za rok znowu nas odwiedzi. Podczas rozpakowywania prezentów oczy dzieci promieniały i błyszczały, a policzki aż poczerwieniały z przejęcia. Wizyta naszego gościa wzbudziła wśród dzieci ogromne emocje.

Po serii pamiątkowych zdjęć, na wszystkich czekała jeszcze jedna, bardzo miła niespodzianka. Pani Ewa, mama naszego Wojtusia, przygotowała dla wszystkich słodki poczęstunek. Tak pysznymi ciasteczkami zajadali się wszyscy, bo przecież gdy emocje opadły to brzuszki zaczęły burczeć.

DZIĘKUJEMY Pani Ewie za bardzo miłą niespodziankę, która nadała iście domowej atmosfery naszemu wyjątkowemu dniu.

Mikołaju, bardzo DZIĘKUJEMY za odwiedziny i za radość jaką podarowałeś naszym kochanym przedszkolakom. Dziękujemy Ci za piękne prezenty dla dzieci, dla pań i ogromny wspólny podarunek dla grupy. Do zobaczenia za rok!

Zabawa andrzejkowa w grupie Czerwonej.

Andrzejki to tradycja ludowa pielęgnowana od najdawniejszych czasów, przekazywana z pokolenia na pokolenie. Według starodawnych wierzeń, noc z 29 na 30 listopada,  miała szczególną siłę,  gdyż podobno wówczas można było zobaczyć własną przyszłość. A było to możliwe dzięki różnorakim wróżbom, które miały dawać ludziom odpowiedzi na nurtujące ich od lat pytania dotyczące ich dalszego życia. W Wigilię św. Andrzeja prześcigano się w pomysłach, by z najróżniejszych oznak wyczytać swoją przyszłość. Obecnie „andrzejki” są wesołym spotkaniem dostarczającym miłych przeżyć i niezapomnianych wrażeń. 

W piątek, 27 listopada, odbyła się w naszej grupie zabawa andrzejkowa. Po obiedzie przystroiliśmy sale i rozpoczęliśmy naszą zabawę. W tym roku, ze względu na sytuację pandemiczną, miała ona nieco inny charakter, bo nie bawiliśmy się wspólnie ze wszystkimi grupami w naszym przedszkolnym holu pod przewodnictwem Pana Dominika, ale w swojej sali jako jedna grupa, ale to wcale nie oznacza, że było gorzej. Zabawy ruchowe, historie muzyczne opowiadane ruchem i inne znane dzieciom przeboje rozbrzmiewały głośnym echem z naszej sali. W trakcie zabawy na przedszkolaków czekała słodka niespodzianka w postaci cukierków i soczku. Po zregenerowaniu sił kontynuowaliśmy wspólną imprezę. Miło było popatrzeć na radosne i zadowolone miny dzieci.