Wielkie liczby Montessori.

Arystoteles powiedział : ” Matematyka nie jest ani za nudna, ani za trudna, pod warunkiem, że zaprzyjaźnimy się z nią od dzieciństwa”. Dzieci doskonale wiedzą, że matematyka to królowa nauk. Matematyka towarzyszy nam niemalże na każdym kroku.  W metodzie Montessori opracowano szereg materiałów rozwojowych do rozwijania pojęć matematycznych. Materiał ten w sposób przystępny pozwala na konkretach przejść  dzieciom przez świat liczb. Dzieci w ten sposób mogą nie tylko realizować proste zadania, ale także rozwijać zainteresowania matematyką poprzez działania na tzw. wielkich liczbach. Służą temu między innymi tablice Seguina, gdzie dzieci poznają liczby drugiej dziesiątki oraz pełne dziesiątki , a także   złoty materiał wprowadzający dzieci w system dziesiętny. Dzięki konkretom dzieci z powodzeniem rozumieją pojęcia jedność, dziesiątka, setka i tysiąc. A potem z łatwością tworzą tzw. duże liczby, co widać na zdjęciach.  Dzieci odpowiednio zmotywowane i zachęcone bardzo lubią wykonywać zadania matematyczne o podwyższonym stopniu trudności i wychodzące poza zakres podstawy programowej wychowania przedszkolnego. Brawo.

Wizyta w bibliotece.

Co roku Stowarzyszenie Bibliotekarzy  Polskich organizuje Tydzień Bibliotek – akcję  promocji czytelnictwa i bibliotek. Warto w tym czasie zwrócić  dzieciom uwagę na wartość czytelnictwa, uświadomić im, że książka to  źródło cennej wiedzy. W tym celu wybraliśmy się do pobliskiej biblioteki. Dzieci poznały ważne zadania  jakie  realizują biblioteki  nie tylko w odniesieniu do dzieci, ale także wobec  lokalnej  społeczności. Ponadto dzieci poznały regulamin biblioteki i czytelni.  Pani bibliotekarka opowiedziała dzieciom  o tym jak obchodzić się z książką, zachęcają   tym samym do częstego odwiedzania biblioteki, pokazując też  nowe pozycje książkowe dla dzieci.  Na koniec dzieci wysłuchały  ciekawego opowiadania. To była cenna lekcja rozwijająca pasję czytania wśród najmłodszych.

Aktywności przedszkolaka w domu.

Aktywności przedszkolaka w domu to nie tylko zabawki, gry, oglądanie bajek, a w najgorszym wypadku korzystanie z  nadmiarze z telefonu komórkowego. Warto organizować również w domu dzieciom aktywności, które będą wspierać ich samodzielność, niezależność – pozwólmy  zatem maluchom uczestniczyć w różnorodnych pracach domowych na miarę ich możliwości rozwojowych. Pozwólmy dziecku wykonywać zróżnicowane czynności pod czujnym okiem rodziców. W pedagogice Montessori rozwijaniu samodzielności, niezależności, koncentracji uwagi , rozwijaniu praksji czyli umiejętności  planowania ruchów, rozwijaniu małej motoryki, sprawności palców i dłoni służą ćwiczenia dnia praktycznego. W toku tych ćwiczeń dzieci korzystają z autentycznych przedmiotów codziennego użytku i tym samym uzyskują prawdziwe efekty swoich działań.   Idee tych codziennych ćwiczeń warto przenieść na grunt domu rodzinnego dziecka – wystarczy stwarzać dzieciom okazję do aktywności dostosowanych do ich możliwości rozwojowych. Oto niektóre przykłady takich aktywności :

– zapinanie i odpinanie guzików

– składanie tanin

-składanie ubrań

– nakrywanie do stołu

– wycierane naczyń

– rozwieszanie prania

– zapinaczy klamerek do bielizny

– pielęgnowanie roślin doniczkowych

– grabienie liści w otoczeniu domu

-prace pielęgnacyjne w przydomowym ogródku

– mycie owoców i warzyw, krojenie

-wkładanie i wyjmowanie  naczyń do zmywarki  

– wyjmowanie zakupów z siatki

-wycieranie rozlanej wody, usuwanie plamy np. z blatu stołu

– nalewanie , odlewanie, przelewanie, barwienie wody

– wbijanie gwoździków małym młotkiem w korek

-zakręcanie i odkręcanie śrubek, zakrętek od butelek.

Okażmy dzieciom zaufanie, wierzmy w to, że pomimo początkowych porażek z tym czynnościami, z czasem dzieci opanują je doskonale. Nie wyręczajmy dzieci , wzmacniajmy ich wiarę w ich możliwości, uczmy ich samodzielności  i niezależności od dorosłych.

Dojrzałość szkolna.

Podstawa Programowa Wychowania Przedszkolnego wyznacza nauczycielom  takie cele pracy dydaktyczno-wychowawczej, dzięki którym dzieci mają zdobyć kompetencje i umiejętności niezbędne do podjęcia edukacji szkolnej. Gotowość (dojrzałość) szkolna oznacza osiągnięcie przez dziecko takiego poziomu rozwoju intelektualnego, społeczno-emocjonalnego i fizycznego, który pozwala mu sprostać wymaganiom stawianym przez szkołę. 

Dojrzałość fizyczna

Skoordynowana praca ciała potrzebna jest nie tylko na zajęciach wychowania fizycznego. Dziecko podczas lekcji wykleja, wycina, nawleka koraliki, rysuje i pisze. To wymaga precyzyjnych ruchów ręki, dokładnej pracy paluszków. Sprawność fizyczna przejawia się też w samodzielności – dziecko samo się ubiera i rozbiera (zapina guziki), zmienia buty (wiąże sznurowadła), pakuje plecak. Poza tym dziecko musi fizycznie znieść siedzenie w ławce, a także noszenie tornistra.

Dojrzałość umysłowa.

Ta przejawia się w takich aspektach jak zainteresowanie czytaniem, pisaniem, liczeniem, a także tym, że dziecko jest w stanie skupić się na tej samej czynności. Jest ciekawe, pyta o przyczyny obserwowanych zjawisk. Jego mowa jest poprawna, nie pojawiają się problemy ze zrozumieniem przekazywanych poleceń. Dziecko powinno mieć także odpowiednio rozwiniętą pamięć oraz percepcję wzrokową (wyszukiwanie szczegółów na obrazku) i słuchową (np. rozpoznaje dźwięki, wyodrębnia głoski). Dziecko powinno także doprowadzać rozpoczętą pracę do końca i wykazywać zainteresowanie rezultatami własnych działań. Oprócz tego powinno się wykazywać bogatym słownictwem, aby mieć możliwość  wyrażenia prostych treści, opisywać obrazki zdaniami nie robiąc błędów gramatycznych, z własnej inicjatywy zadawać pytania i odpowiadać na nie posiadać wiadomości na temat siebie i swojej najbliższej rodziny, znać nazwy zawodu wykonywanego przez rodziców i umieć wyjaśnić na czym on polega, wiedzieć ile ma lat, gdzie mieszka, jak się nazywa,

 Dojrzałość emocjonalno-społeczna.

W tym obszarze rozwojowym dziecko powinno prawidłowo reagować na niepowodzenia, uwagi nauczyciela i innych osób dotyczące niewłaściwego zachowania, reagować prawidłowo na pozytywne uwagi dotyczące zachowania i postępów w nauce, kontrolować swoje emocje (lęk, złość), nie uzewnętrzniać ich w sposób gwałtowny, wierzyć w swoje umiejętności. Ponadto  powinno być pewne siebie ,adekwatnie do sytuacji  okazywać uczucia ,cierpliwie czekać na swoją kolej, prawidłowo nawiązywać kontakty z rówieśnikami i dorosłymi. Potrafi współpracować w zespole pod nadzorem osoby dorosłej, przestrzega reguł życia w zbiorowości oraz zawartych umów.

Kiedy dziecko  nie jest gotowe do rozpoczęcia nauki w szkole?

Kiedy- jest lękliwe i bardzo boi się nowych sytuacji, nie potrafi się rozstać z mamą czy tatą w przedszkolu, nie potrafi kontrolować swoich emocji – często wpada w panikę, ma niekontrolowane wybuchy złości lub płaczu, jest niesamodzielne przy wykonywaniu codziennych czynności.

Przedsiębiorczy przedszkolak.

„Przedsiębiorczy przedszkolak” to działania wynikające z innowacji pedagogicznej  pt. Rozwijanie idei przedsiębiorczości wśród dzieci przedszkolnych. Dzieci po raz kolejnym mogły przekonać się, co to znaczy być przedsiębiorczym i jakie działania można w tym zakresie wykonać.  Prowadzone w tym roku urozmaicone zabawy i działania  pomogły dzieciom odkryć  tajemnice świata finansów, ekonomii i przedsiębiorczości. Wspólnie  z dziećmi został określony cel ( zakup serii dydaktycznej Biblioteczka Montessori),  któremu służyć będą określone działania. Dzieci zrozumiały -żeby zgromadzić określone środki na zakup powyższej serii muszą wykonać określoną pracę i zorganizować jej sprzedaż. Powstały  w tym celu piękne obrazki wykonane z naturalnych okazów roślinnych. Sprzedaż okazała się sukcesem , bowiem zgromadzone środki pozwolą nie tylko zrealizować zaplanowane zakupy, ale  także nadwyżka finansowa  pozwoli dzieciom wyjść na lody. Dzieci były zachwycone swoim sukcesem.  Rodzicom dzieci dziękujemy  za wsparcie ich aktywności i inicjatywy.

Wykonaliśmy ścieżkę sensoryczną.

Gdy dzieci dostrzegły, że na stoliku pojawiła się spora ilość gąbeczek do mycia naczyń od razu pojawiły się pytania – po co ? Kiedy dowiedziały się, że będziemy robić ścieżkę sensoryczną  bardzo się ucieszyły, bo niektóre dzieci wiedziały, że to taki tor przeszkód, który będziemy pokonywać boso. Tak więc na matach zostały z udziałem dzieci przyklejone  gąbki, plastry drewienek, płyty CD, mopy, mata słomkowa, po to, aby receptory dotykowe znajdujące się na stopach mogły odbierać zróżnicowane wrażenia. Oprócz zmysłu dotyku podczas takiej zabawy rozwijana jest sprawność motoryczna, równowaga, koordynacja ruchowa. Receptory w stopach pozwalają dziecku odkryć własne preferencja czuciowe i rozwijać różnicowanie dotykowe. To też fantastyczna zabawa.