Kategoria: Aktualności grupy pomarańczowej

Wreszcie nadszedł długo wyczekiwany dzień – upragniona wizyta Świętego Mikołaja. Listy odebrane, spore oczekiwania dzieci, dużo emocji. Od rana wypatrywanie Mikołaja przez okno , bo niestety w tym roku z oczywistych względów nie mógł wejść do budynku przedszkolnego. Wizyta Mikołaja została poprzedzona lekcją on- line pt.  „Jak spotkałam prawdziwego Świętego Mikołaja?”, dzieci z zainteresowaniem słuchały informacji o Finlandii, o ulubionych zajęciach  Mikołaja, ulubionych potrawach itp. A potem już tylko ogrom radości przy odbieraniu prezentów. Mikołaj również nie zapomniał o upominkach dla Pań – było to bardzo miłe, serdecznie dziękujemy.

W oczekiwaniu na wizytę Świętego Mikołaja, postanowiliśmy zaprogramować trasę, jaką Mikołaj pokona z Laponii do naszego przedszkola. Posłużył nam  do tego mały , ale bardzo inteligentny robot zwany Ozobotem do nauki programowania w przedszkolu (już wcześniej kilka razy o tym pisałam). Otwiera dzieciom drzwi do świata informatyki. Uczy poprzez zabawę i doświadczenie, rozwija logiczne i algorytmiczne myślenie,sprawdza się w zadaniach indywidualnych , jak i grupowych. Najpierw przeanalizowaliśmy tablicę kodów i ustaliliśmy jakie kody wykorzystamy, aby Mikołaj wyjeżdżając z Laponii jak najszybciej dotarł do naszego przedszkola,po drodze odwiedzając sklepy z zabawkami. Decyzja dzieci co do kodów była szybka – wybieramy „super kody” np.”jedź bardzo szybko”. Potem należało stworzyć planszę obrazującą podróż Świętego Mikołaja. Dzieci pracując grupowo rysowały elementy krajobrazu naszego miasta, zaznaczały sklepy z zabawkami, żeby na końcu narysować ostateczny cel podróży Mikołaja – nasze przedszkole. Na końcu na planszy dzieci rysowały trasę podróży i kodowały ruch Ozobota, któremu przykleiły symbolicznie czapkę Mikołaja. Dzieci wypełniały trasę kolorowymi kodami, decydując jak poruszać się będzie Ozobot. Efekt końcowy sprawił dzieciom dużo radości. Dzieci cieszyły się, że robot porusza się  i świeci i wyciągały z tego faktu trafne wnioski.

Tradycja wieczorów andrzejkowych sięga bardzo dawnych czasów. Pierwsze wzmianki pochodzą z XVI wieku. Dawniej Andrzejki związane były mocno z magią  i tajemniczymi obrzędami. Dawne tradycje andrzejkowe znane są również dzisiaj. Obrzędy z nimi związane wykraczają poza lanie wosku i tańce. W naszej grupie był to pretekst do zabawy tanecznej. Dzieci wspaniale bawiły się w rytm przebojów dziecięcych. Mnóstwo radości dostarczyły zabawy z wykorzystaniem balonów i chusty animacyjnej. Nie mogło zabraknąć wróżb. Najwięcej emocji wzbudziło losowanie obrazków przedstawiających zawody, dzieci najbardziej ciekawe były, kto zostanie strażakiem, policjantem, pilotem .Rymowane przepowiednie z elementem humorystycznym bardzo rozbawiły dzieci. Było wesoło i radośnie.

 Co roku już jesienią podejmujemy temat związany z przygotowaniem się zwierząt do zimy. Nieodzownym  elementem tego tematu jest zawieszenie na oknie małego karmnika.  Karmnik po brzegi wypełniamy słonecznikiem  i jak się okazuje jest to ulubiony przysmak sikorki (oprócz oczywiście  słoninki). Już trzeci rok z kolei w karmniku pojawia się sikorka, której dzieci nadały imię Kasia. Zresztą dzieci są przekonane, że jest to ta sama sikorka, która korzystała z dobrodziejstw naszego karmnika w ubiegłych dwóch latach. Sikorka okazała się ciekawym obiektem do obserwacji dzieci i za każdym  razem wywołuje sporo emocji wśród dzieci, kiedy to jest obserwowana podczas posiłku w karmniku. 

W tym roku po raz pierwszy oficjalnie obchodziliśmy Dzień Życzliwości i Pozdrowień, choć każdego dnia staramy się krzewić wśród dzieci wartościowe postawy. Idea tego święto wywodzi się ze Stanów Zjednoczonych, a obecnie obchodzone jest w 180 krajach . Jego celem jest uwrażliwienie ludzi na życzliwość, a także wzbudzanie pozytywnych emocji . Przecież w każdym z nas drzemią ogromne pokłady dobra. Rozmowa z  przedszkolakami o byciu życzliwym okazała się bardzo interesująca . Dzieci bez problemu podawały skojarzenia związane ze słowem życzliwość. Zabawa w Przedszkolną Pocztę Życzliwości i Pozdrowień od hasłem „Zatrzymaj się kolego i powiedz coś dobrego” wzbudziła sporo emocji i pokazała ile dobrego może powiedzieć przedszkolak -przedszkolakowi. Podawanie przykładów życzliwości na co dzień przez dzieci było dla nich samych bardzo przyjemne . Dzieci w tym względzie miały sporo doświadczeń, są  przecież  doskonałymi obserwatorami . Na zakończenie dzieci „spisały” Dekalog Życzliwości. To był bardzo ważny dzień w życiu naszej grupy. Głównym jego celem było zachęcanie dzieci do czynienia dobrych uczynków, do promowania życzliwości jako najlepszej formy kontaktu między ludźmi.