Rozwój 6-latka

Zadania dla 6-latka i różnego rodzaju gry to świetny sposób na naukę poprzez zabawę. Każde dziecko rozwija się w swoim tempie, ale warto wypełniać mu czas zabawami, które wspierają jego rozwój. Co powinno umieć 6-letnie dziecko? Jakie są przykładowe ćwiczenia wspomagające rozwój 6-latka?

Każde dziecko rozwija się indywidualnie w swoim własnym tempie, ale przeciętny sześciolatek jest dzieckiem aktywnym, bystrym, wygadanym i ciekawym świata. Ma dużą potrzebę rywalizacji i współzawodnictwa, oczywiście nie lubi przegrywać, dlatego często chce aby inni dostosowali się do reguł wymyślonych przez niego. U 6-letniego dziecka pojawiają się  różnego rodzaju lęki i obawy, np. może bać się samotności, duchów, burzy, pewnych gatunków zwierząt i ciemności. Może również sygnalizować rodzicom, że boi się tego, że oni za wcześnie „pójdą do nieba” i co on wtedy zrobi, jak zostanie sam.

Jak przebiega rozwój 6-latka?

Mimo, że 6-latek jest wciąż egocentryczny, nastawiony na siebie, a nie innych, to ma już zazwyczaj grupę zaprzyjaźnionych dzieci najczęściej z przedszkola, lub nawet jednego prawdziwego przyjaciela, z którym chętnie spotyka się, chcą u siebie wzajemnie nocować, odwiedzać się często. Zna ponad 4 tysiące słów, lubi zaskakiwać wciąż nowymi, skomplikowanie brzmiącymi sformułowaniami, można z nim porozmawiać o wielu rzeczach.

Bywa chwiejny (labilny) emocjonalnie, niestabilny, jego nastroje są bardzo zmienne, od euforii przechodzi płynnie do płaczu, lub nawet histerii. Nie potrafi spokojnie usiedzieć na jednym miejscu, jest go wszędzie pełno, lecz co istotne sam nie przewiduje jeszcze konsekwencji swojego działania, dlatego też trzeba mieć takie dziecko na oku.

Co umie 6-letnie dziecko?

Przeciętny 6-latek bez większych problemów odróżnia prawą stroną od lewej, umie nazwać i wskazać podstawowe kolory, figury geometryczne i części ciała, grupuje zbiory, nazywa i wylicza dni tygodnia, miesięcy i pory roku. Umie przedstawić się, powiedzieć ile ma lat, gdzie mieszka, jak nazywają się jego najbliżsi, narysować w miarę proporcjonalnego człowieka z zaznaczonymi podstawowymi częściami ciała i liczyć w zakresie 10 i więcej w pamięci lub na konkretach.

Potrafi również napisać swoje imię, zna obraz graficzny wybranych liter. Nauka pisania i czytania bardzo zaczyna fascynować go, jeżeli już nawet nie potrafi czytać metodą głoskową, lub sylabizując proste słowa, czy nawet zdania, jak również zapisywać je stosując litery drukowane. Uwielbia słuchać jak rodzice czytają mu książki, potrafi podzielić dany wyraz na głoski i sylaby, dość poprawnie wysłuchuje daną głoską na początku wyrazu i na końcu.

Rozwój ruchowy 6-latka

Potrafi jeździć na rowerze dwukołowym, hulajnodze, a żaden plac zabaw nie jest dla niego wyzwaniem. Potrafi recytować wierszyki i śpiewać piosenki. Jest dość samodzielny w podstawowych czynnościach samoobsługowych dnia codziennego, np. samodzielnie ubiera się i próbuje przynajmniej samodzielnie rozebrać się, je sam i korzysta z toalety, samodzielnie chciałby się nawet myć, ale ilość piany i wody wychlapywanej na zewnątrz wanny byłaby ogromna.

Jest bardzo sprawny fizycznie, lubi sport i bycie aktywnym. Należy zwrócić uwagę na prawidłowe odżywianie dziecka, czy w jego diecie nie występuje nadmierna ilość słodyczy i napoi słodzonych. Czy nie ma wady postawy, wzroku, czy problemów ze słuchem, ponieważ wyeliminowanie ich na progu szkoły jest warunkiem do dobrego startu edukacyjnego. Z powodu niewłaściwego odżywiania i braku ruchu coraz częściej spotyka się 6-latków z nadwagą. Wszystko to wpływa niekorzystnie na samoocenę i motywację dziecka.

Sposób spędzania wolnego czasu przez 6-letnie dziecko

Również granica wieku korzystania z nowoczesnych nośników informacji wyraźnie obniżyła się i tak 6-latek może już pochwalić się swoim telefonem komórkowym, jak również nadużywaniem komputera czy Internetu. Oglądanie telewizji, korzystanie z Internetu, czy granie w gry komputerowe dla dzieci powinno być pod bacznym nadzorem rodziców, to nie może być fajny i lekki styl spędzania czasu wolnego lecz rozrywa od czasu do czasu, sprawiająca przyjemność, a nie wpędzająca w sidła uzależnienia.

Przykładowe zadania dla 6-latka wszechstronnie wspomagające rozwój dziecka w różnych jego sferach rozwojowych:

1.Rozwój motoryczny dziecka wspierają takie zadania dla 6-latka, jak np.: bieganie, pokonywanie przeszkód, stanie na jednej nodze, rzucanie i łapanie piłki i uczestnictwo w różnego rodzaju zabawach ruchowych, grupowych- „dwa ognie”, „zbijak” oczywiście częściej na świeżym powietrzu niż w dusznych halach sportowych.

  1. Rozwój funkcji wzrokowych ćwiczymy poprzez zadania dla 6-latka, jak np.: odnajdywanie na obrazku drobnych szczegółów, podobieństw i różnic, dobieranie par, składanie obrazka pociętego na części, układanie wg wzoru-klocki, puzzle, rysowanie za pomocą szablonów, klasyfikowanie przedmiotów wg rodzaju, ilości, kształtu, koloru, rysowanie po śladzie, kalkowanie, przerysowywanie figur według wzoru.
  2. Rozwój funkcji słuchowych, np.: dzielenie zdań na wyrazy, dzielenie wyrazów na sylaby, gry i zabawy rytmiczne- związane ze słuchaniem muzyki, wysłuchiwanie głoski na początku wyrazu i na końcu, nauka krótkich wierszyków, rymowanek i piosenek, podejmowanie prób tworzenia sylab i czytania prostych wyrazów.
  3. Koordynację wzrokowo-ruchowa i precyzje ruchów ręki ćwiczą takie zadania dla 6-latka, jak np.: ćwiczenia dłoni- machanie, krążenie, klaskanie, ćwiczenia palców- naśladowanie pisania na komputerze, padania deszczu, lepienie z plasteliny i gliny, wycinanie nożyczkami, malowanie palcami, odrysowywanie własnej dłoni, rysowanie obiema rękoma jednocześnie, łączenie kropek, rysowanie szlaczków i wzorów literopodobnych, nawlekanie koralików, wyrabianie ciasta, budowle z drobnych klocków.
  4. Rozwój poznawczy, np.: prowadzenie z dzieckiem rozmów na różne tematy, zadawanie pytań otwartych, problemowych, oczekiwanie od dziecka sposobów na rozwiązanie danych problemów, zwracając uwagę na rozwinięte wypowiedzi malca, czytanie dziecku i zadawanie pytań do przeczytanego tekstu, rozwiązywanie zagadek, tworzenie historyjek obrazkowych.
  5. Ćwiczenia służące koncentracji uwagi, np.: rozwiązywanie rebusów, różnego rodzaju gry planszowe, dbałość o kończenie rozpoczętego zadania.
  6. Rozwój emocjonalny dziecka i kontakty społeczne wspierają takie zadania dla 6-latka, jak np.: cierpliwe słuchanie malca, wspólne zabawy, rozpoznawanie i zaspokajanie podstawowych potrzeb dziecka, życzliwy, przyjazny stosunek do dziecka pełen miłości, chwalenie i wspieranie malucha, sprawianie mu od czasu do czasu jakiś, chociaż drobnych przyjemności. Ale też stwarzanie pociesze możliwości wspólnego obcowania z dziećmi z sąsiedztwa, organizowanie urodzin w towarzystwie rówieśników z grupy przedszkolnej.

Joanna Święcicka

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Metoda Montessori a obowiązki domowe

 

Wiele osób zwraca uwagę na to, jak bardzo niesamodzielne są obecnie dzieci. Trudność sprawiają im nawet proste czynności, jakie powinny umieć wokół siebie wykonać, nie mówiąc już o angażowaniu się w sprawy dotyczące wspólnoty – rodziny czy grupy przedszkolnej.

Pośpiech i samodzielność

O ile prościej zawiązać buty malucha albo zapiąć mu kurtkę lub bluzę niż czekać, aż zrobi to sam. Rozpakowywanie zakupów (rodzice zrobią to szybciej), odkurzanie (rodzice zrobią to dokładniej), wyjmowanie naczyń ze zmywarki (rodzice zrobią to sprawniej i zapewne nie rozbiją żadnego talerza)… Często zamiast zaangażować dzieci w te czynności odsyłamy je w „bezpieczne miejsce” – do oglądania bajek czy do zabawy, aby nie przeszkadzały i pozwoliły nam wykonywać obowiązki i szybciej, i sprawniej. A przecież nauka wymaga czasu. Trudno więc się dziwić, że kiedy rodzic oczekuje od dorastających dzieci zaangażowania w sprawy domowe, ich poczucie obowiązku i chęć pomocy są na nie najwyższym poziomie. No bo skoro do tej pory dom funkcjonował bez ich udziału, to po co to zmieniać?

Metoda Montessori a obowiązki domowe

Dzieci najwięcej uczą się przez naśladowanie dorosłych. Często bawią się w zajęcia rodziców, ale również chętnie angażują się w czynności, które po prostu są w stanie wykonać. Metoda Montessori sugeruje, aby podążać za naturalnym rozwojem dzieci, wzmacniając ich samodzielność i poczucie sprawczości. Maluchy chcą być częścią wspólnoty, którą tworzą, i chcą mieć w niej czynny udział. Warto więc już od najmłodszych lat angażować je w różnego rodzaju obowiązki domowe.

Metoda Montessori zachęca, aby już od najmłodszych lat dzieci były aktywnymi uczestnikami domowych zadań, jednak by zadnia te nie były im narzucone.

Angażując najmłodszych, warto kierować się następującymi zasadami:

  • Ustalać z dziećmi, jakiego rodzaju zadania chcą i mogą wykonać, konsultować z nimi oczekiwania odnośnie do efektów pracy, jak również omawiać wynik ich starań.
  • Ustalać z dzieckiem czas, w jakim dana czynność powinna być wykonana. Jeśli dziecko będzie uczestniczyć w ustaleniach, jest większa szansa, że postara się z nich wywiązywać.
  • Co jakiś czas zmieniać zadania. Dzieci szybko się nudzą, jest szansa, że nowe obowiązki potraktują jak nowe wyzwania.
  • Ograniczyć liczbę zadań do wykonania, aby maluchy nie czuły się nimi przytłoczone.
  • Nie wyręczać dziecka w czynnościach, które może zrobić już samodzielnie.

Przede wszystkim warto jednak pamiętać, że to rodzice są przykładem dla swojego dziecka, zatem nie należy oczekiwać od dzieci tego, czego sami nie wymagamy od siebie. Dobrze jest też sprawdzić, czy po prostu nie wymagamy zbyt dużo, czy nie jesteśmy perfekcjonistami… Dom to przecież przestrzeń do życia, pracy i komunikacji dla wszystkich członków rodziny.

Listy obowiązków domowych

Lista obowiązków to według powszechnego przekonania narzędzie do nauczenia dzieci systematyczności oraz odpowiedzialności za miejsce, w którym przebywają. To także sposób na to, by zapoznać je z różnymi pracami domowymi. Jednak mimo umieszczenia w widocznym miejscu listy organizującej codzienne zadania wielu rodziców zmuszonych jest do codziennych negocjacji, przypominania czy wręcz przymuszania dzieci do współpracy.

Jesper Juul w książce „Twoje kompetentne dziecko” twierdzi, że dzieci do 14 roku życia nie potrzebują obowiązków, bo do tego wieku chcą przede wszystkim się bawić i to dzięki zabawie najwięcej się uczą. Łatwo zaobserwować, że dzieci bardzo chętnie bawią się w „pomaganie mamie”, spontanicznie angażując się w wieszanie prania, wyjmowanie naczyń ze zmywarki czy nakrywanie do stołu. Wykorzystując naturalne zainteresowanie dziecka domowymi zajęciami, warto angażować je w różne prace, proponując mu współodpowiedzialność na miarę jego sił i możliwości. Oczywiście nie wyklucza to listy obowiązków, jednak zdecydowanie lepiej traktować je jako drogowskaz i przestrzeń do dialogu, a nie jako sztywny zestaw czynności, których niewykonanie wiąże się z przykrymi dla dziecka skutkami.

Tablice motywacyjne – stosować czy nie?

Niektórzy pedagodzy proponują rodzicom stosowanie tablic motywacyjnych. Za każde dobrze wykonanie zadania na tablicy pojawia się naklejka, plusik, uśmiechnięta buźka czy inny synonim pozytywnej oceny. Za niewykonanie obowiązku nie pojawia się nic lub dziecko otrzymuje negatywny sygnał: minus, smutną buzię, czarny spinacz itp. Po określonym czasie następuje podsumowanie osiągnięć i w zależności od wyników pojawiają się konsekwencje: miłe – w postaci nagrody – lub nieprzyjemne – w postaci kary. Taki system buduje motywację zewnętrzną, opartą na nagrodach, zaburzając tym samym naturalną motywację dzieci do współdziałania, wynikającą z autentycznej potrzeby bycia aktywnym członkiem rodzinnej wspólnoty.

Stosowanie tablicy motywacyjnej to niestety droga prowadząca na manowce. Zamiast wzmacniać wewnętrzną motywację dziecka, wynikającą z woli współpracy i naśladowania zachowań rodziców, buduje motywację zewnętrzną, zależną od nagrody lub kary wyznaczanej przez dorosłych. Zawsze pojawia się wtedy pytanie: co się wydarzy, gdy nagroda/kara zniknie lub spowszednieje?

Gdy dziecko mówi „nie”

Niektórzy rodzice obawiają się, że brak konsekwentnego stosowania list obowiązków spowoduje, że niechcący wyślemy w świat człowieka niedbającego o przestrzeń wokół siebie, wierzącego, że czyste ubrania pojawiają się w szafie za sprawą czarodziejskiej różdżki, a o porządek w domu dbają krasnoludki. Brak listy obowiązków i wiszącej w centralnym punkcie domu tablicy motywacyjnej nie oznacza jednak, że dzieci nie mają angażować się w prace domowe. Dziecko naturalnie dąży do współpracy i współuczestniczenia w domowych czynnościach. Co jednak, gdy mimo zachęty, wspólnych ustaleń mówi „nie”?

Czasem warto to uszanować i zastanowić się, czy odmowa nie jest związana z dużym zmęczeniem, nadmiarem przeżyć czy z innymi trudnymi doświadczeniami. Dobrze jest wtedy zachęcić dziecko do innych czynności, pokazać, że jego udział w codziennym życiu rodziny jest ważny, że dużo dla nas znaczy. Zgoda na dziecięce „nie” to także przyzwolenie na własną słabość: zmęczenie, zniechęcenie, potrzebę odpoczynku, oddechu.

Oto czynności, które mogą wykonywać dzieci:

Zadania dla 2-latków:

  • odkładanie zabawek i książek na miejsce,
  • zamiatanie podłogi,
  • przynoszenie do stołu sztućców i serwetek,
  • sprzątanie swojego miejsca przy stole, łącznie z jedzeniem, które spadnie z talerza,
  • nauka korzystania z toalety,
  • mycie zębów, rąk, szczotkowanie włosów,
  • rozbieranie się,
  • rozkładanie zakupów.

Zadania dla 3–4-latków:

  • nakrywanie do stołu,
  • pomoc przy zakupach spożywczych i tworzeniu listy zakupów,
  • czyszczenie butów, a potem posprzątanie po tym,
  • karmienie zwierząt domowych według ustalonego harmonogramu,
  • pomoc w pracach ogrodowych,
  • odkurzanie,
  • słanie łóżka,
  • pomoc w zmywaniu i ładowaniu naczyń do zmywarki,
  • ścieranie kurzu z mebli,
  • smarowanie kanapek masłem,
  • przygotowywanie zimnych płatków na śniadanie,
  • przygotowywanie prostego deseru: galaretki, lodów, jogurtu,
  • mieszanie ciasta mikserem ręcznym (na przykład na naleśniki),
  • składanie prania,
  • ostrzenie ołówków.

Zadania dla 5-latków:

  • pomoc w planowaniu posiłków i w zakupach spożywczych,
  • przygotowywanie sobie kanapki i sprzątanie po tym,
  • nalewanie napoju do szklanki,
  • przygotowywanie stołu do obiadu,
  • odmierzanie i mieszanie składników według receptury,
  • słanie łóżka i sprzątanie swojego pokoju,
  • wybieranie i zakładanie ubrań,
  • dbanie o czysty zlew, toaletę i wannę,
  • mycie luster,
  • podział brudnych ubrań i przygotowywanie ich do prania,
  • odbieranie telefonu i wybieranie numeru,
  • wykonywanie prac w ogrodzie,
  • robienie małych zakupów,
  • pomoc w czyszczeniu samochodu,
  • wynoszenie śmieci,
  • pomoc w wyborze rozrywki dla rodziny,
  • nauka wiązania butów,
  • karmienie zwierząt domowych.

Zadania dla 6-latków:

  • dobieranie odzieży odpowiedniej do pogody,
  • trzepanie dywanów,
  • podlewanie roślin doniczkowych,
  • obieranie warzyw,
  • gotowanie prostego jedzenia (tosty, hot-dogi, jajka na twardo),
  • przygotowanie własnego jedzenia do szkoły,
  • odkładanie swoich czystych ubrań po praniu do szafy,
  • pielenie ogródka
  • wyprowadzanie domowego zwierzaka na spacer,
  • wiązanie butów,
  • utrzymanie kosza na śmieci w czystości,
  • czyszczenie wnętrza samochodu.

Zadania dla 7-latków:

  • dbanie o swój rower,
  • odbieranie wiadomości telefonicznych i zapisywanie ich,
  • robienie zakupów,
  • sprzątanie tarasu,
  • podlewanie trawnika,
  • dbanie o zwierzęta domowe,
  • wykonywanie porannej i wieczornej toalety,
  • porządkowanie łazienki,
  • proste prasowanie,
  • mycie podłóg.

Stała lista obowiązków prędzej czy później staje się nudna i zaczyna ciążyć. Zdecydowanie lepiej sprawdza się angażowanie dzieci w różne czynności nie rutynowo, a spontanicznie, najlepiej w formie zabawy. Sztywne ramy utrudniają radosne uczestnictwo w codziennym budowaniu rodzinnej wspólnoty. Dzieci naprawdę chcą być odpowiedzialne, pomocne i zaangażowane. Dobrze jednak uszanować ich odmowę, bo zdecydowanie lepsze i trwalsze efekty daje współpraca oparta na dobrowolnym zaangażowaniu niż na presji.

Kinga Pukowska

Prezeska Fundacji Polekont – Istota Przywiązania. Od 2004 roku wspiera młodych rodziców na początku ich drogi w zakresie Rodzicielstwa Bliskości oraz Slow Parenting. Trenerka rozwoju osobistego i kompetencji miękkich, coach i mediatorka. Działa również jako doula Stowarzyszenia Doula w Polsce, doradczyni chustowa oraz specjalistka w zakresie żywienia dzieci i dorosłych. Prywatnie żona i mama trójki dzieci w Edukacji Domowej. Swoje doświadczenia opisuje na blogu Pozytywy Edukacji.

Odwiedź stronę autorki/autora: http://www.fundacjapolekont.pl/

 

Dzieci uczą Rodziców, V lekcja – WYJĄTKOWA PSZCZOŁA

W ramach projektu, który realizujemy: Dzieci uczą Rodziców, w piątek 6 marca odbyła się V lekcja – Wyjątkowa pszczoła. Dzieci z grupy Czerwonej zaprosiły na wspólną lekcję koleżanki i kolegów z grupy Zielonej.

W trakcie zajęć dzieci poznały budowę pszczoły oraz cykl rozwojowy tych owadów.

W rodzinie pszczelej występują następujące osobniki: matka, robotnica i truteń.

Pszczoły to wyjątkowe owady, od których uzależnione jest nasze pożywienie i życie. Produkcja 1/3 żywności i 90 owoców na świecie zależy od zapylania przez owady, głównie przez pszczoły. Dzięki pszczołom możemy korzystać z wielu produktów będących efektem zapylania, a także produktów prosto z ula: miód, wosk pszczeli, pyłek, pierzga, mleczko pszczele, które mają wiele właściwości korzystnych dla zdrowia.

Na zakończenie lekcji dzieci wysłuchały wiersza pt. „Zmartwienie pszczoły”. Następnie pooglądały trzy krótkie filmiki „Z kamerą wśród pszczół”. W trakcie których pszczoła Kaja oprowadziła nas po swoim ulu i omówiła zakres obowiązków, które wykonuje w ciągu dnia. Następnie pokazała całą pasiekę i opowiedziała o pracy pszczelarza i o tym jak ważna jest współpraca pszczelarzy z rolnikami. Dzieci dowiedziały się, że pszczoły to również zwierzęta gospodarskie tak jak krowy czy świnie.

Pszczoły są bardzo pożyteczne i wiele im zawdzięczamy, dlatego starajmy się stwarzać im przyjazne środowisko!

Święto Dziewczynek w grupie Zielonej

 

Dla mamy, Pani, dla dziewczynek,

W domu, w przedszkolu, na wycieczce.

Każdego dnia dobry uczynek –

To jest od chłopców upominek

                                   Zbigniew Jeżyna

Nasza trójka grupowa spisuje się na medal!  Świętowaliśmy we wrześniu Dzień Chłopaka, a w piątek Dzień Kobiet i tych dużych i tych małych. Chłopcy złożyli dziewczynkom życzenia, oraz wręczyli przygotowane prezenty. Z dziewczęcych twarzy  uśmiech nie schodził przez calutki dzień, a chłopcy zachowywali się jak prawdziwi dżentelmeni. Byli przemili, uczynni i sympatyczni:) Cały dzień upłynął wszystkim w atmosferze radości, wzajemnego okazywania przyjaźni i szacunku.

Wszystkie panie i dziewczynki dziękują chłopcom za piękne życzenia kwiaty i promienny uśmiech…

Serdecznie dziękujemy rodzicom z trójki grupowej za pomoc w zorganizowaniu uroczystości.

 

 

DZIEŃ KOBIET W GRUPIE CZERWONEJ :)

We wrześniu obchodziliśmy Dzień Chłopaka teraz przyszedł czas na Święto Dziewczynek. I był to naprawdę bardzo miły dzień! Jak wiadomo Dzień Kobiet obchodzimy 8 marca, a że w tym roku była to akuratnie niedziela, to w przedszkolu świętowaliśmy już w piątek. Nasi mali mężczyźni złożyli tym Małym i tym trochę Większym Dziewczynkom piękne życzenia oraz wręczyli przygotowane prezenty. Piękne laleczki sprawiły dziewczynkom dużo radości. Cały dzień upłynął nam w miłej atmosferze, wszyscy byli dla siebie mili i okazywali sobie przyjaźń.

W grupie Czerwonej świętowanie troszeczkę się przedłużyło 🙂 bowiem w poniedziałek z samego rana zjawił się Hubercik z pięknymi tulipanami oraz Antoś z pysznymi czekoladkami. Chłopcy obdarowali wszystkie dziewczynki i sprawili, że kolejny dzień był wyjątkowy 🙂

MAŁE I DUŻE DZIEWCZYNKI DZIĘKUJĄ ZA WSPANIAŁY DZIEŃ KOBIET 🙂

Serdecznie dziękujemy Rodzicom za zorganizowanie uroczystości 🙂

Spotkanie autorskie z poetą,pisarzem i fotografem p.Wojciechem Ulmanem

Spotkanie autorskie z poetą,pisarzem i fotografem p.Wojciechem Ulmanem

19 lutego nasze przedszkole odwiedził poeta, pisarz i fotograf, p. WOJCIECHEM ULMANEM – autor książek dla dzieci i młodzieży.

W spotkaniu uczestniczyły wszystkie grupy przedszkolne. Dzieci miały okazję posłuchać opowieści pisarza oraz pooglądać jego piękne fotografie. P. Wojciech fotografuje przyrodę, wykonuje zdjęcia makro, czyli zrobione  w dużym powiększeniu. Dzieci podziwiały zdjęcia przedstawiające zwierzęta, owady.Pisarz zaprezentował tomiki swoich wierszy oraz przedstawił kilku bohaterów swoich książek. 

W swoich utworach dla dzieci, tj. „Dziadek Franek”, „Smok rzeszowski” czy „Stara lokomotywa” – autor łączy słuchane niegdyś legendy i anegdoty z terenu Rzeszowa ze swoimi własnymi pomysłami.

Autor łączył czytanie fragmentów swoich utworów anegdotami ze swego życia , w których dzieci chętnie brały udział. Melodyjne, łatwe do zapamiętania wiersze i niezwykłe zdjęcia zjawisk przyrody i zwierząt zachwyciły małych czytelników. Dzieci zadawały pytania i z zainteresowaniem słuchały utworów naszego gościa.

Dzieci mogły także zakupić wybrane książeczki pana Wojciecha z odręczną dedykacją autora.Zakończeniem spotkania były serdeczne podziękowania  za wizytę i poświęcony im czas.